امید زندگیم

تو بودی که با ابرها و رنگین کمان برایم جامه دوختی و رویاهایم را در اغوش گرم خود جای دادی.تو بودی که تک تک سلولهایم را به عطری که از بال و پر جبرییل می چکید اغشتی و برای استخوانهای کوچکم لا لایی خواندی.            تو بودی که دست مرا در دست فرشتگان گزاشتی. و به انها گفتی که یک لحضه از من جدا نشوند.                                                                                                   اگر تو نبودی............................؟؟؟؟                                                        اگر تو را نمی دیدم.................................؟؟؟؟                                      این چشمها به چه کار می امد.......................؟؟

/ 0 نظر / 5 بازدید