پوچ

  • دیدگان تو در قاب اندوه سرد و خاموش خفته بودن     زودتر از تو ناگفته ها را با زبان نگه گفته بودن   از من و هر چه در من نهان بود    می رمیدی می رهیدی        یادم امد که روزی در این راه   ناشکیبا مرا در پی خویش  می کشیدی می کشیدی. اخرین بار اخرین لحضه تلخ دیدار سر به سر پوچ دیدم جهان را      باد نالیدو من گوش کردم   خش خش برگهای خزان را    باز خواندی    باز راندی  باز بر تخت عاجم نشاندی   باز در کام موجم نشاندی   گر چه در پرنیان غمی دور       سالها در دلم زیستی تو   اه هرگز ندانستم از عشق     چیستی تو؟  کیستی تو؟                                                                             
/ 0 نظر / 9 بازدید