چراغی در افق

به پیش روی من تا چشم یاری می کند دریاست.                                         چراغ ساحل اسودگی ها در افق پیداست.                                                   درین ساحل که من افتاده ام خاموش.........                                                 غمم دریا.دلم تنهاست                                                                                 وجودم بسته در زنجیر خونین تعلق هاست.........      

/ 0 نظر / 6 بازدید