به یاد باغبان زندگیم پدر(که رفت)

                    حیف                                                                       حیف                     می دانم که دگر بر نمی داری سر از ان خواب گران          تا ببینی خورد سال سال خورد خویش را              کاین زمان چندان شجاعت یافته است که بگوید:         راست می گفتی پدر ....پدر ......                         (کاش تمام زندگیم را می دادم تا تو بر گردی.....)                        

/ 0 نظر / 5 بازدید